Rozdział osiemdziesiąty drugi

– Nu razve eto nie miło? – mruknął Ivan po rosyjsku. – Odin, dwa, tri, czetyre i… piat’ predatielej. – Uniósł pistolet w stronę Gromowa, który natychmiast podniósł ręce do góry.

– Ivan, nie – błagał Aleksander Gromov. – Ty nic nie rozumiesz.

Gloria stała kilka kroków dalej, jakby z boku, jak widz ...