Rozdział 84

Cisza ciągnęła się jak żywa istota — ciężka i duszna. Trzymałam twarz zwróconą ku oknu, boleśnie świadoma, że Sebastian siedzi zaledwie kilka centymetrów ode mnie na wąskim tylnym siedzeniu. Czułam na sobie jego wzrok, wyczuwałam napięcie bijące od niego falami, ale nie zamierzałam spojrzeć. Nie zam...