Rozdział 199

[Scena Pierwsza – Zmieniający się Horyzont]

Ciemność zamyka się, nie jako pustka, ale jako ruch—

ciągły wdech kosmosu próbującego przypomnieć sobie, jak oddychać.

Buty Kaela ślizgają się po powierzchni, która nie jest ani podłogą, ani próżnią—coś pomiędzy szkłem a grawitacją. Horyzont zwija się ...