Rozdział 144 Zabierz mnie do domu, Brandon

Punkt widzenia: Uriel

Shelly albo w ogóle nie miała dziś przyjść na mecz, albo miała się na niego spóźnić.

To znaczyło, że szedłem sam.

Bia pociągnęła nosem, wrzucając do kosza już nie wiem którą z kolei chusteczkę.

– Na pewno to tylko ten film sprawia, że płaczesz, Bia? – odwróciłem się do ...