Rozdział 59 Publiczne upokorzenie

Punkt widzenia: Uriel

Powinnam była wiedzieć, jak potoczy się reszta dnia, kiedy mój budzik nie zadzwonił.

Ale dałam sobie kredyt zaufania, gdy biegiem ruszyłam na dworzec autobusowy, w pośpiechu, żeby nie przegapić swojej godziny.

— Nie jesteś następna, dopiero po jakichś pięciu osobach — po...