Rozdział 44 MOJA WDZIĘCZNA DOBRA DZIEWCZYNA

Ryder

Jej oddech był urywany, wypełniał powietrze, gdy odwróciła się, by na mnie spojrzeć.

– Dziękuję – wyszeptała.

– Głośniej – ponagliłem ją, zaciskając mocniej palce w jej włosach, kiedy wchodziłem w nią raz po raz, niemal zwierzęco szybkim rytmem.

– Dziękuję, Alfa! – krzyknęła, a mnie wyrwa...