Rozdział 5 ODKRYWANIE TERAŹNIEJSZOŚCI, KTÓRA BYŁA ISLA

Isla

Upieczone ziemniaki szczotkowałem masłem, kiedy zadzwonił dzwonek do drzwi.

Słyszałem kroki Rydera, dźwięk otwierania się drzwi i w ciągu kilku minut głęboki męski śmiech, żarty, kobiecy pisk i kroki wypełniły dom. Wygląda na to, że przybyli nasi honorowi goście.

Załadowałem ziemniaka do piekarnika i właśnie zacząłem przyprawiać skrzydełka kurczaka, gdy usłyszałem kroki zbliżające się do kuchni.

Aż po chwili patrzyłem na niebieskie oczy. Jej blond włosy były obszerne, a sukienka bez ramiączek, którą miała, podkreślała jej zmysłe ciało.

Nie mogła być dużo starsza ode mnie, jeśli w ogóle. Jednak był sposób, w jaki się nosiła, który sprawił, że wyglądała na starszą. Jakby zawsze była mile widziana w każdym pokoju, do którego wchodziła i nie spodziewała się, że moja kuchnia będzie inna.

„Więc jesteś córką uzdrowiciela?” powiedziała w formie powitania. „Nie wyglądasz jak ona.”

To nie było pytanie, więc milczałem.

„Jestem Riley. Prawdopodobnie zobaczyłbyś mnie więcej w przyszłości, teraz wkrótce zostaniesz dzieckiem Hayes.

Kochanie Hayes? Nazwisko Rydera? Dzięki, ale nie dziękuję.

Potem pochyliła się i szepnęła: „Pewnego dnia będę żoną Rydera i Luną”.

To było dziwne, patrząc wstecz, podczas gdy patrzyła na mnie z dużym uśmiechem.

„Gratulacje?”

Piekarnik zadzwonił na szczęście.

Pospiesznie skrzyżowałem, aby wyciągnąć tacę z załadowanymi skórkami ziemniaków, ale Riley mówiła dalej. Świetnie. Yapper klasy A.

Też o niej słyszałem. Kto tego nie zrobił? Córka Bety Crew. Co w zasadzie oznaczało, że członkowie rodziny królewskiej wilkołaków z Beta Crew był drugim dowódcą w Pakie i najlepszym przyjacielem Alfy Reida.

Więc tak. Prawdopodobnie dorastała, myśląc, że każdy pokój pieni się w ustach za wszystko, co miała do powiedzenia.

„... czy wiesz, że nigdy się nie umawia?” zapytała z westchnieniem. „Uważam, że to takie romantyczne, prawie jakby zatrzymał się dla mnie, wiesz?”

Wiem, że masz urojenia.

Zrobiłam sos do skrzydełek z kurczaka, gdy ona kontynuowała.

„... wyobraź sobie, jak będą wyglądać nasze przyszłe dzieci. Jesteśmy idealni dla siebie nawzajem”.

Skinąłem głową. Gorąco. Blondynka. Zarozumiały i arogancki. Bogini Księżyca nie mogła stworzyć idealniejszego dopasowania.

„Tu ładnie pachnie” - powiedział łagodny głos. „Isla, prawda?”

Za Rileyem moje spojrzenie znalazło nowicjusza.

Wygląda na to, że atrakcyjność była kryterium bycia przyjacielem Rydera. Szokujący.

Skinąłem głową.

„Jestem Amy.”

Amy była drobna, kręta i miała czarne włosy, które faktycznie się zachowywały. Elegancki i prosty na szpilce.

Spojrzała na Riley. „Ryder cię szukał...”

„Pa, kochanie Hayes.”

I w ciągu kilku sekund Amy osiągnęła niemożliwe. Odwieziłem Riley.

Niemal natychmiast zdecydowałem, że lubię Amy.

„Wygląda na to, że spotkałeś naszą rezydentkę Lunę” - powiedziała Amy z łagodnym, świadomym uśmiechem.

„Tak. Jest bardzo...” Szukałem komplementu. „Entuzjastyczny”.

Rozległ się szum śmiechu.

„To bardzo uprzejmy sposób na powiedzenie nieznośnej suki”.

„Myślę, że jest w porządku” - powiedziałem ramionami, ubierając skrzydła.

„A przerażające jest to, że naprawdę w to wierzysz” - uśmiechnęła się. Następnie dodał: „Baby Hayes”.

Jęknąłem. „Jak mam to zatrzymać?”

Amy się uśmiechnęła. „Przepraszam, nie mogę pomóc. Istnieją tylko dwa sposoby, w jakie Riley traktuje kobiety wokół Rydera. Jeśli postrzega cię jako zagrożenie, dostaniesz Meanie Riley. Jeśli nie, to ona cię infantylizuje”.

Nienawidziłem, jak mi na to spadł podbródek. Bycie odrzuconym jako zagrożenie w ciągu kilku sekund nie było dobre dla mojej samooceny.

„Ale ona nie jest taka z tobą” - powiedziałem, gdy Amy chwytała alkohol z lodówki, podczas gdy podawałem jedzenie.

„Cóż, to dlatego, że jesteś bardziej moim typem niż Ryder”.

— Och — szepnąłem od niechcenia.

Wtedy powoli pojawiło się na mnie znaczenie.

Spojrzałem w górę, by spotkać jej oczy. Jej brązowe kule już podskakiwały z radości, a kiedy mrugnęła, byłem pewien, że zaraz zapłonę z upałem na mojej twarzy.

— Och — powtórzyłam, odrywając oczy.

Zachichotała.

„Jesteś bardzo słodki.”

---

Obudziłem się od początku, z sypialni mojej matki rozległ się dźwięk czegoś, co Ryder zrobił w swoim pokoju.

Na początku myślałem, że to jego bardzo głośna sesja uprawiania miłości, ale w chwili, gdy usłyszałem chrzęk bólu i uderzenia, byłem już przy drzwiach.

Zapukałem z wahaniem, a kiedy nie było odpowiedzi, wstępnie otworzyłem drzwi.

Leżał w łóżku, rozdzieliły się usta i zamknięte oczy. Ale osłony były w strzępy, a on drżał, jakby był w uścisku udręki.

Rozpylał rozpryskiwane klątwy, a jego skóra stała się gładka od potu. Wszystkie mięśnie w jego ciele były napięte, jakby odczuwał wielki ból.

— Ryder — szepnąłem.

Moje zmysły omega wpadły i nie myśląc o tym, co to znaczy przeszkadzać alfie w szaleństwie, byłem już z boku łóżka, instynktownie wyciągając rękę, by przepuścić palcami przez jego podbródek, chcąc złapać jego ból.

Aby go uspokoić, tak jak obserwowałem, jak mama robiła to przez całe moje życie w klinice.

Nagle się uspokoił, co sprawiło, że nabrałem odwagi, by przeciągnąć rękę przez jego gęste włosy, mając nadzieję, że cokolwiek robię, zadziała.

Potem z prędkością błyskawicy jego ręka strzeliła mi w szyję i w ciągu kilku sekund zostałem pod nim przypchnięty.

Kiedy otworzył oczy, były one całkowicie srebrne. Jego wilka.

Wyciągnąłem szyję z uległości, strach, który mnie dusi.

Ryder

Nienawidziłam swojego wilka. Nienawidziłem, że jest odpowiedzialny za to, że nie mogłem współistnieć z moim ojcem.

To było odpowiedzialne za to, dlaczego jestem pewien, że westchnął z ulgą, gdy wychodziłem z domu. Nigdy go nie obchodziło, gdzie jestem, odkąd skończyłem trzynaście lat, a mój wilk nieustannie rzucał mu wyzwanie, walczył z nim, wypędzał go moimi słowami...

Chociaż wiedziałem, że mój wilk jest częścią mnie, wrodzony. Kiedy poczułem jego dotyk na mojej skórze, inwazyjny i wszechobecny, zaatakowałem.

Ale kiedy moje oczy się otworzyły, ledwo mogłem zrozumieć, co widzę. Kobieta była przypięta pod mną, jej szyja oburzona z szacunku, poszerzone oczy w szoku, czarne włosy wylewały się na tym, co pozostało z okładek.

To była Isla pod mną w moim łóżku.

Szybko ją wypuściłem, moje oczy rozszerzyły się, gdy przesunąłem się na bok łóżka, z ręką na twarzy ze wstydu.

Nawet się nie kłóciła. Co, do cholery, myślała, że tak kuleje pod mną.

Zaufając mi. Nawet sobie nie ufałem.

Gdy mgła krwi zniknęła, moje oczy dryfowały na kobietę obok mnie, a dokładniej na cienką kamizolkę rozciągniętą wokół jej klatki piersiowej, która ledwo mogła pomieścić jej żywe cycki.

Wygląda na to, że Isla trzymała swój sekret blisko piersi. Całkiem dosłownie.

Najpierw była muzyka, a teraz... ukrywała taki niewiarygodny stojak pod tymi wszystkimi brzydkimi swetrami.

Kiedy dyszała obok mnie, walcząc o powietrze, jej klatka piersiowa, jedyne, o czym myślałem, to przeciąganie przezroczystej tkaniny moimi zębami.

Mój kogut poruszył się i zamknąłem oczy, powstrzymując się. Powinienem był wiedzieć lepiej niż zaakceptować szczerą wiadomość od Hectora. Cholera mnie zniszczyła, zanim zdążyłem wziąć tłumiący środek.

Otworzyłem oczy, widząc, że się poruszyła, teraz klęczy, tłumiąc mnie.

Zastanawiam się, dlaczego nie przykręciła się już do drzwi.

Nikt nie lubił mnie tak widzieć. Nawet moi przyjaciele.

Na pewno nie mój tata.

Słyszałem pseudonimy, ale nikt nie wiedział, jak głęboko zakorzeniona jest udręka stworzona przez rzecz pod moją skórą.

„Wszystko w porządku?” Powiedziała, atakując więcej mojej osobistej przestrzeni.

W chwili, gdy doświadczyłem jej nieprzyzwoitego zapachu, zadławiłem się. Cholerna omega.

Przypniłem ją pod sobą, wywołując maleńki oddech z jej ust, gdy mój nos przesunął się do zgięcia jej szyi, jej włosów.

Była nawleczona jak łuk. Zmarwiłem brwi. Chciałem, żeby była zrelaksowana.

Moja ręka poślizgnęła się pod jej skórę, pocierając małe kółka o jej środek, a kiedy jej ciało zluźniło się pod moją, chciałem się tam zatrzymać.

Ale moja ręka nadal wędrowała pod jej ubraniem, jakbym był jak dziecko w Wigilię, potajemnie rozpakowując prezent, którym była Isla.

A potem dalej, pod pasem jej szortów do spania i kiedy moje palce znalazły jej cipkę, ślizgającą się po mokrym środku, potrząsnęła głową.

„Ryder...” zaczęła. „Nie wiem... to nie jest...”

„Shh, chcę tylko sprawić, żebyś czuła się dobrze” - zapewniłem ją bezczelnie, głos stłumiony moim nosem wciąż na jej szyi. „Po prostu zrelaksuj się. Podoba ci się to.

Kiedy znalazłem jej łechtaczkę, śledzącą jej wejście, delikatny jęk pozostawił jej rozcięte usta, a następnie usztywniła się, odsuwając się ode mnie, jakby jej szorty płonęły.

„O Bogini...” wydychała.

Poruszyłem się, żeby ją dotknąć, ale ona wzdrygnęła. „Nie powinno mnie tu być.” Szlochanie opuściło jej usta, a potem potknęła się na nogi i szukała do drzwi.

Bieganie.

Tak jak wszyscy inni.

Tym razem, chociaż wiedziałem, że to spowodowałem, moje ciało nie mogło powstrzymać całej nienawiści, którą czułem do siebie, więc skierowałem trochę na nią.

Powinna była uciekać wcześniej.