Rozdział 144 KNOX

Jestem o kilka sekund od tego, żeby wciągnąć ją ze sobą do basenu, kiedy ziewa — cichutko, bezradnie — i próbuje ukryć to za dłonią.

To najdrobniejsza oznaka na świecie. A jednak wystarcza.

— Impreza skończona — oznajmiam.

— Już? — stęka Hunter, tam gdzie unosi się na plecach. — Jest dopiero dzie...