Rozdział 147 JUNIPER

Robię krok w stronę otwartych drzwi samochodu, wciąż trochę chwiejna, kiedy jego dłoń łapie mnie za nadgarstek.

— Zaczekaj.

To słowo jest wypowiedziane miękko, ale zatrzymuje mnie jak wryło.

Odwracam się, i zanim zdążę zapytać, co jest nie tak, on znów przyciąga mnie do siebie. Jedna dłoń wsuwa s...