Rozdział 159

Adeline

Z Bailey błąkamy się po korytarzach siedziby watahy w absolutnej ciszy. Napięcie w powietrzu jest tak gęste, że przysięgam, iż tlen powoli się ulatnia.

– No i jak u ciebie? Co nowego? – pytam, gdy docieramy do schodów.

Bailey wzrusza ramionami.

– Niewiele. Ta sama Bailey, tylko inny dz...