Rozdział 142

Emma

Przycisnęłam kryształową kulę do nadgarstka tak mocno, że cała ręka trzęsła mi się jak w febrze. Drugą dłonią w pośpiechu rozmazywałam po twarzy łzy i gil, zostawiając ohydną smugę.

– Nie będziesz decydował, co się stanie z moim dzieckiem. Nikt nie będzie. Ani ty, ani twoja rodzina, ani twoj...