Rozdział 145

Noah

Zacisnąłem pięści tak mocno, że paznokcie wbiły mi się w dłonie, a poczucie winy zalało mnie jak fala lodowatej wody. Gardło ścisnęło mi się boleśnie, kiedy próbowałem przełknąć ślinę.

— To moja wina — wydusiłem w końcu, a te słowa smakowały jak popiół. — Ja… nie… Ja byłem… — Urwałem. Nie by...