Rozdział 190

Emma

Zaczęłam wtedy bredzić – o niczym i o wszystkim naraz. O tym, że nigdy mu nie wybaczę, jeśli umrze. O tym, jak nienawidzę jego cholernych, drogich garniturów, z których nie da się doprzeć krwi. O tym, że nasze dziecko potrzebuje ojca. Słowa wysypywały się ze mnie między czkającymi szlochami, a...