Rozdział 219

Emma

Dwadzieścia minut później, kiedy czekałam, aż lekarz wróci, drzwi gabinetu gwałtownie się otworzyły. W progu stanął Noah, blady jak ściana, z oczami rozbieganymi od paniki.

– Emma – wyszeptał moje imię jak modlitwę, ruszając w moją stronę.

– Ani kroku dalej – syknęłam, unosząc dłoń. Serce zd...