Rozdział 247

Emma

Noah podszedł bliżej, a jego perfumy otuliły mnie jak ciężka mgła, gdy ściszył głos do niebezpiecznego szeptu.

– Przestań. Natychmiast.

Jego oczy, na co dzień tak opanowane, błysnęły czymś, co sprawiło, że cofnęłam się o krok, zupełnie odruchowo.

– Albo co? – rzuciłam wyzywająco, unosząc bro...