Rozdział 25

Emma

– Nie, proszę pani. Tylko żeby pani dziś odpoczęła.

Skinęłam głową, zaciskając dłonie na ciepłym kubku tak mocno, że aż pobielały mi kostki. No jasne, że wyszedł. To była specjalność Noaha – znikać fizycznie za każdym razem, gdy między nami zaczynało się rodzić coś choć trochę prawdziwego.

–...