Rozdział 32

Emma

– Emma? Emma! – Głos Lucasa ściągnął mnie z powrotem do teraźniejszości, jego dłoń lekko potrząsała moim ramieniem. – Kurwa, trzęsiesz się. Wszystko okej? Na chwilę totalnie cię nie było.

Zamrugałam szybko, zażenowana, kiedy poczułam, że oczy mam wilgotne od niewylanych łez, a oddech urywany,...