Rozdział 45

Jenny

Nie mogłam uwierzyć we własne szczęście, kiedy zapadałam się coraz głębiej w miękką kanapę, ściskając lawendową poduszkę tak mocno, że aż zbielały mi kostki.

Mieszkanie, do którego przyprowadziła mnie Emma, było poza wszystkim, czego kiedykolwiek doświadczyłam – okna od podłogi do sufitu z o...