Spłata

ARIA

Kucam w rogu pokoju, wzrok wlepiony w pustą ścianę przede mną.

Nie wiem, jak długo już tak siedzę. Strzelam, że godzinami. Nie mogę wyrzucić z głowy tamtej okropnej sceny. Mojego wujka, wiszącego na sznurze, aż jego ciało przestało się ruszać, aż ostatni oddech uleciał z jego płuc, a zaraz p...

Zaloguj się i kontynuuj czytanie