Rozdział 102 HARPER

Myślałam, że spędzę cały poranek, marząc tylko o tym, żeby zwinąć się pod kocem i już nigdy spod niego nie wychodzić. Zamiast tego przyłapałam się na cichym uśmiechu.

Tyler nie patrzył na mnie tak, jakbym zrobiła coś wstydliwego. Nie traktował mnie, jakbym przekroczyła granicę, której nie da się co...