Rozdział 28 TYLER

Wczoraj widziałem, jak przebiegła boso przez bramę, płacząc. Wiedząc, że to przeze mnie, ruszyłem za nią — tylko po to, żeby upewnić się, że nic jej nie jest. Ale nie potrafiłem do niej podejść; wciąż byłem zbyt wściekły z powodu własnej beznadziejnej sytuacji.

Zrozumiałem, że się zgubiła, kiedy pr...