Bez kremu


~~SLOANE~~


Wchodzę do pokoju powoli, moje stopy cicho stąpają po linoleum. Moje oczy są utkwione w ręce Knoxa, która właśnie puszcza gipsowane ramię Finna.

Żaden z nich nie odpowiada na moje pytanie.

Nie słowami.

Ale cisza jest wystarczająco głośna, by wypełnić przestrzeń między nimi.

...

Zaloguj się i kontynuuj czytanie