Rozdział 214

Perspektywa Sophii

„No jasne, że tak.” Szarpnął mnie do góry bez ceregieli, obchodził się ze mną jak z własnością, aż wylądowałam okrakiem na jego kolanach, a spódnica podjechała mi wysoko, zbierając się na biodrach. „Jesteś moja, Sophia. Każdy centymetr ciebie.”

Jego dłonie już były przy moim pas...