Rozdział 229

Perspektywa Sophii

Wyprostowałam się, nagle świadoma, jak muszę wyglądać—twarz zapuchnięta od płaczu, policzki w śladach łez, pogniecione ubranie, włosy wysuwające się z kucyka. Zresztą, co za różnica.

—Coś jest nie tak? —zapytałam beznamiętnie.

—Ależ skąd. —Rzucił okiem na moją mamę, ale spo...