Rozdział 118 Rozdział 118

Wcisnęłam kartę do torby i zmusiłam się, żeby zachowywać się normalnie, podczas gdy moi współpracownicy gawędzili i śmiali się. Każdy ruch, każde spojrzenie przez okno, każde odbicie w szybie mówiło mi to samo: ktoś był w moim życiu, a ja nie potrafiłam go zobaczyć.

Kiedy wyszłam z pracy, byłam roz...