156: Całkowicie zniknął.

Perspektywa: Ryker

Bastian wisiał między strażnikami jak marionetka z przeciętymi sznurkami. Bezładny, z rozchylonymi ustami, a srebrne kajdany wciąż wrzynały mu się w nadgarstki, unosząc czerwone pręgi, których już nie był w stanie poczuć.

— Już go nie ma — mruknął Bane, wpatrując się w zwiotczał...

Zaloguj się i kontynuuj czytanie