Rozdział 168

Perspektywa Iris

Odsunęłam się od klatki piersiowej Sebastiena tak, jakbym się sparzyła, w jednym, płynnym ruchu robiąc między nami jak największy dystans. Serce waliło mi jak oszalałe, jakby miało roznieść żebra od środka, gdy próbowałam ogarnąć, co się właśnie stało. Chwila wcześniej lampa leciał...