Rozdział 233

Perspektywa Iris

Palce lekko mi drżały, kiedy ściskałam bransoletkę, próbując poukładać sobie w głowie słowa Sebastiena. Szpieg? Moja matka? Brzmiało to jak kompletna bzdura, a jednak dowód w moich dłoniach – ten prosty sznur jadeitowych paciorków – sprawiał, że nagle wydawało się to możliwe.

– Mu...