Rozdział 208

Wyraz twarzy Sebastiana był przerażająco opanowany, a jego oczy przypominały jezioro skute lodem. Z pozoru spokój, ale pod spodem kotłowały się wzburzone prądy.

Miał na sobie ciemny garnitur i pasujący płaszcz. Wyglądał na zmęczonego drogą — jakby naprawdę pędził tu na łeb na szyję.

Dłoń Leopolda ...