Rozdział 31

Zza drzwi dobiegł głos Sebastiana.

– Hej, nie śpisz?

Po dłuższej chwili Lisbeth wreszcie otworzyła drzwi. Jej oczy były lekko zaczerwienione, a twarz wilgotna. Uśmiechnęła się zakłopotana.

– Wybacz, właśnie myłam twarz.

– Dobrze, że już wstałaś. Chodź na dół na śniadanie.

Sebastian zauważył jej...