Rozdział 168

Nadal nadchodzili.

Nie miało znaczenia, ilu zniszczyłem, ilu padło pod moimi pazurami i kłami - napierali jak plaga cieni przez drzewa, warcząc i szczekając, odmawiając odwrotu.

Ale ja też się nie poddam.

Nie teraz. Nie po tym, co usłyszałem. Nie po tym, co zobaczyłem.

Nie walczyłem już tylk...