Rozdział 110

~CIASTKO~

Zatrzaskuję za sobą drzwi i przez chwilę opieram się o nie, wpatrując się w pustkę.

Głos Enza wciąż dźwięczy mi w głowie, a każde jego słowo brzmi jeszcze głośniej teraz, kiedy jestem sama. Lekkomyślna. Głupia. Jakbym sama nie wiedziała, co zrobiłam, jakbym nie czuła każdej sekundy ...