บทนำ
“คบเจ็ดปีนะเว้ยไม่ใช่เจ็ดนาทีที่กูจะลืมง่ายๆ”
......
“มีคนอื่นเหรอ?” มันต้องใช่แน่เลย
“ปัญญาอ่อนคริส ออกไปมีนจะนอนแล้ว” เธอชี้นิ้วไล่เขาแต่ว่าไอ้บ้าคริสก็ไม่ยอมไปอีก
"ไม่ไปคืนนี้จะนอนกับเมียมีไรป่ะ” เขาไม่ยอมง่ายๆ หรอกอุตส่าห์ตามหาตัวจนเจอแล้วยังมายืนโง่ให้เมียด่าอีกด้วย
“ไอ้คริสออกไป!!” เธอขึ้นเสียงดังมากขึ้นไม่อยากจะเห็นหน้าเพราะความรู้สึกน้อยใจมันพุ่งขึ้นมาขนาดมาง้อเธอยังทำสันดานเหมือนเดิมแบบนี้ใครจะคืนดีด้วย
“ต้องทำไงวะถึงจะเหมือนเดิมบอกกูมามีน”
“ขึ้นไปบนดาดฟ้ากระโดดตึกตายไปซะ!!”
บท 1
เธอชื่อมีน อายุยี่สิบห้าปีเต็ม สถานะมีแฟนที่คบกันมาเจ็ดปีแล้ว ถามว่ากลัวอาถรรพ์เลขเจ็ดไหม..ตอบเลยว่าไม่กลัว เพราะความรู้สึกของเธอมันพังยับเยินไม่เป็นท่ามาตั้งนานแล้ว
สำหรับเขาเธอเปรียบเหมือนของตาย มีไว้ให้รู้ว่ามีแต่ความหมายคืออะไรล่ะ เธอเป็นตัวอะไรในสายตาเขายังไม่รู้เลย
ตอนนี้เป็นเวลาตีสาม เธอนั่งมองเค้กที่ซื้อมาให้ตัวเองและรอคนที่บอกจะมาหาตั้งแต่สามทุ่มซึ่งเลยเวลามานานแล้ว เห็นทีว่าคงต้องฉลองเบญจเพสของตัวเองด้วยน้ำตา
ก๊อกๆๆ…
“มีนพี่เอาไอ้คริสมาส่งแล้ว” พี่โตเพื่อนสนิทคริสหิ้วปีกมาคนละข้างกับพี่ชิน
“ขอบคุณค่ะ มีนกำลังจะกลับแล้วพวกพี่จะนอนที่นี่ก็ได้ค่ะขับรถดึกๆมันไม่ดี” เธอค่อนข้างชินมากที่ต้องขับรถดึกๆเพราะตามไปรับแฟนที่เมาบ้านเพื่อนบ้าง ผับบาร์ร้านเหล้าของตัวเองบ้าง หรือหนักสุดคือคาตักผู้หญิงเลย
“มันดึกแล้วนอนที่นี่เถอะ” โตวางเพื่อนลงมองหน้าเมียเพื่อนที่ตาแดงก่ำแสดงว่าร้องไห้อย่างหนัก
“ให้มีนกลับเถอะค่ะ อยู่ไปก็เท่านั้น”
“เดี๋ยวมีนจะไปไหน?” คริสถามเสียงงัวเงียมองหน้าเมีย
“แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะที่รัก” เขาลุกขึ้นเซนิดๆจนเพื่อนต้องประคองคงกลัวว่าจะล้มมั้ง
“ขอบคุณที่ยังจำได้นะ” เธอยิ้มออกมาน้ำตาก็ไหลแทบจะทันที เหมือนความรู้สึกมันจะด้านชาแต่ก็ไม่เลย เธอยังรู้สึกเจ็บซ้ำๆโดยที่คนย้ำคือคนที่รักกัน
“อ้าว! วันเกิดมีนเหรอพี่พึ่งรู้” โตพูดขึ้นก่อนจะเห็นเค้กก้อนเล็กมีเทียนปักอยู่แต่ยังไม่ได้จุดสักนิด
“ไอ้คริสมันซื้อให้ใช่ไหม?” โตถามอย่างหวั่นใจนิดๆ เริ่มรู้สึกถึงความหายนะครั้งใหญ่แล้วไง
“มีนซื้อเองค่ะ ซื้อมารอตั้งแต่สองทุ่มแล้ว ส่วนที่เหลือคงไม่ต้องบอกนะคะ” เธอตอบเขาเสียงสั่นก่อนจะยกมือปาดน้ำตาที่ไหลออก แล้วยิ้มออกมาด้วยความฝืนทนมากที่สุด
“ฉันมาช้าแค่แป๊บเดียวร้องไห้เลยเหรอวะ ปัญญาอ่อน!” คริสลุกขึ้นมองเมียที่กำลังเช็ดน้ำตาอยู่ เขาไม่ได้คิดว่าจะปลอบใจอะไรหรอกแค่รู้สึกเจ็บแปลกๆแต่เรื่องนี้เขาไม่ได้ผิดนะ เพราะว่าเขามีนัดกับเพื่อนก่อนแล้ว ส่วนเรื่องของเธอเอาไว้ทีหลังก็ได้ยังไงเขาก็กลับมาอยู่แล้ว
“ฉันปัญญาอ่อนเองแหละ”
“เห้ย! มีนมันเมาอย่าถือสาเลยนะ” ชินพูดขึ้นก่อนจะผลักไหล่เพื่อนให้สงบปากสงบคำก่อนจะสายเกินไป
“คนเมาโกหกไม่เป็นอยู่แล้ว ฉันมันปัญญาอ่อนเองที่ยังอยู่แบบนี้” เธอจำเป็นต้องกำมือแน่นข่มใจเอาไว้ แล้วสูดลมหายใจเข้าลึกเพิ่มความกล้าให้ตัวเองก่อนจะพูดอะไรออกไป
“เลิกกันเถอะ ฉันพอแล้ว” เธอพยายามจะเข้มแข็งให้มากที่สุด แต่คนบอกเลิกทั้งที่ยังรักมากมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ
“มีน!”
“ฉิบหายแล้วไงมึง!”
“เหอะ! ก็เลิกไปดิใครแคร์วะ!” คริสพูดขึ้นเสียงดังรีบฉวยข้อมือบางมาจับเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อยสักที ขอบตาร้อนผาวจ้องมองไม่กะพริบแม้จะพูดแบบนั้นออกไป
“ก็ปล่อยฉันสิ!” เขาจับมือเธอแน่นมากจนเจ็บแล้วสะบัดไม่หยุด พี่โตต้องเข้ามาแกะออกให้
“ไม่ปล่อยเว้ย! เธอเป็นเมียฉันนะมีน” เขาจับมือเธออีกครั้งแน่นขึ้นกว่าเดิม แล้วจะดึงเข้ามากอดให้รู้สึกตัวบ้าง
“เราเลิกกันเถอะคริส ฉันจะไม่ยอมเป็นของตายให้นายอีกแล้ว” เธอบอกชัดเจนทุกคำก่อนจะผลักเขาออกและวิ่งออกไปจากคอนโดหรูทันที ตอนนี้มันหมดเวลาของตายแล้วละ
ลาก่อนนะคริส
“มีน!!” คริสมองตามรู้สึกหายเมาขึ้นมาทันที แต่จะวิ่งตามออกไปเพื่อนกลับมาห้ามเอาไว้อีก นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตวะ ทำไมเมียที่รักกันมาถึงเจ็ดปีมาบอกเลิกแบบไม่มีเหตุผลแบบนี้
เมียโกรธเรื่องวันเกิดแน่เลย
ยังไงก็ไม่เลิกหรอก
หลังจากที่บอกเลิกคริสได้สองวันมีนขับรถไปเที่ยวทะเลคนเดียว แค่อยากจะทิ้งทุกอย่างลงไปให้ทะเลซัดออกไปจากตัวเธอ คนที่ยังรักเจ็บกว่าเสมอนั่นคือเรื่องจริงที่สุด เธอยังไม่สามารถหาทางดึงตัวเองออกจากจุดนี้ได้ เธอเช่ารีสอร์ทเล็กๆอยู่คนเดียวไม่ติดต่อใครสักคนแม้แต่เพื่อนสนิทที่ส่งข้อความไลน์มาไม่หยุด หรือเบอร์โทรที่คุ้นเคยโทรเข้ามาไม่หยุดเช่นกัน ป่านนี้จะเขาจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ แต่ที่รู้คือเธอกำลังทรมานตัวเองไปวันๆ
“ฉันคิดดีแล้วใช่ไหม?” แค่คิดว่าจะหวนกลับไปหาคริสอีกครั้ง เธอก็รู้เลยว่าจะต้องเจอกับเรื่องเดิมๆของเขา เวลาเธอมีให้เขาเสมอ แต่เวลาของเขามีให้คนอื่นตลอดยกเว้นเธอ
เคยไหมเจอกันแค่ตอนก่อนนอนแค่นั้น บางวันก็ไม่ได้คุยกันสักคำ แล้วเกือบทุกวันที่เธอมาแอบร้องไห้คนเดียวนอกห้องนอนเพราะไม่อยากให้เขาต้องคิดมากเกินไป
แต่สุดท้ายรักที่พยายามยื้อเอาไว้มันจบลง
เจ็บปวดเกินจะทนไหวจริงๆ
บทล่าสุด
#85 บทที่ 85 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#84 บทที่ 84 ตอนที่ 84
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#83 บทที่ 83 ตอนที่ 83
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#82 บทที่ 82 ตอนที่ 82
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#81 บทที่ 81 ตอนที่ 81
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#80 บทที่ 80 ตอนที่ 80
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#79 บทที่ 79 ตอนที่ 79
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#78 บทที่ 78 ตอนที่ 78
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#77 บทที่ 77 ตอนที่ 77
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025#76 บทที่ 76 ตอนที่ 76
อัปเดตล่าสุด: 12/2/2025
คุณอาจชอบ 😍
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
BAD FIANCE พันธะรักคู่หมั้นใจร้าย
โหด (ร้าย) รัก
"ถ้าแค้นนัก! ก็ฆ่าฉันเสียเถอะ!"
บูรณิมาตะโกนใส่หน้าอย่างเหลืออด
"ถ้าเธอตาย เรื่องนี้ก็หมดสนุกน่ะซี้"
"คนถ่อย!"
"ชมกันบ่อยขนาดนี้ คงได้สลบคาเตียง"
คนหัวใจทมิฬแสยะยิ้มร้าย
"สารเลว!"
"แล้วชอบไหมจ๊ะ ที่มีผัวสารเลวแบบนี้"
"ไปลงนรกซะ!"
"เอากับเธออยู่ขนาดนี้ ไม่ลงนรกหรอกเบบี๋ มีแต่จะขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ด" เขาว่าพลางเคลื่อนเข้าหา
"ถะ...ถ้าคุณไม่หยุด ฉันจะกลั้นใจตาย"
"ห้ามคิดแม้แต่จะทำร้ายตัวเอง ชีวิตเธอเป็นของฉัน จะเป็นหรือตายฉันเท่านั้นที่เป็นคนกำหนด ฉะนั้นตราบใดที่ฉันยังใช้งานร่างกายเธอไม่สาสม อย่าได้คิดทำให้ของของฉันมีตำหนิ"
คนโอหังออกคำสั่งอย่างเผด็จการ
"ชีวิตฉันเป็นของฉัน ไม่ใช่ของคุณ"
"ทำไมจะไม่ใช่ คนไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไม่มีเงิน ไม่มีงาน ไม่มีบ้าน และไม่มีที่ไปอย่างเธอ ต้องมีนายและเจ้าชีวิต และฉันจะเป็นนายและเจ้าชีวิตให้เธอเอง"
ดิบ เถื่อน รัก
เมื่อตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองนอนกับ ‘อดีตเพื่อนรัก’ ที่กลายเป็นเพื่อนชัง เพื่อนที่เธอแอบรักเขาเพียงแค่ข้างเดียว เพื่อนที่ตราหน้าว่าเธอคือคนที่ทำให้ผู้หญิงที่เขารักจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ
“ตั้งแต่วันนี้เราขาดกัน! มึงไม่ใช่เพื่อนกูอีกต่อไป อ้อ…แล้วก็จำเอาไว้ด้วยล่ะ ว่าแม้แต่แอบรักกูมึงก็ไม่มีสิทธิ์” เขาประกาศตัดความสัมพันธ์อย่างสิ้นเยื่อขาดใย วาจาทำร้ายหัวใจอย่างแสนสาหัสทำให้เธอน้ำตารื้น
“จอมมึงฟังกูก่อนได้ไหม”
เสียงสั่นเครือพยายามเอ่ยวิงวอน จากนั้นเธอก็วิ่งตามร่างใหญ่ไป แล้วยื้อแขนกำยำเอาไว้สุดแรง ก่อนจะถูกผลักลงไปกองกับผืนทรายร้อนๆ อย่างไร้ปรานี ครั้นจะตามไปยื้ออีกหนก็ต้องผงะ หลับตาปี๋ กลั้นหายใจตัวแข็งทื่อ เมื่อจอมโหดควักปืนออกมายิงเฉียดใบหูไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด
ปัง!
“ออกไปจากชีวิตกูซะ! แล้วก็อย่ากลับมาให้กูเห็นหน้าอีก!”
เขาเค้นเสียงลอดไรฟัน ขณะทอดสายตาชิงชังมาให้ จากนั้นก็หมุนตัวเดินจากไปอย่างไม่เหลียวหลัง ทิ้งให้คนถูกเขาผลักไสออกไปจากชีวิตร้องไห้ปานปิ่มจะขาดใจ
ฤทธิ์รักแม่ม่าย
เขาหนุ่มโสดหล่อและรวยมากมีสาวๆรุมล้อมอยากเป็นเจ้าของหัวใจ แต่เขากลับหลงเสน่ห์ผู้หญิงที่เขามีวันไนท์สแตนด้วยและไม่รู้เป็นใครแต่พอเจอเลขาของพี่สาวก็ปักใจว่าเธอคือนนั้น แล้วจะเป็นคนเดียวกันหรือไม่
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"













