บทนำ
เขาหนีกลับอเมริกาหลังงานแต่งทันที เพราะรังเกียจเด็กสาวที่ "ทั้งอ้วนและดำ ขี้เหร่เอามาก ๆ" ส่วนเธอทำตามคำสั่งแม่ใหญ่ทุกอย่างทั้งที่ไม่เคยรู้จักเขา
เจ็ดปีต่อมา... เนยไม่ใช่เด็กหญิงคนนั้นอีกแล้ว เธอคือดาวมหาวิทยาลัย สวยสะพรั่ง เก่งกาจด้านเทคโนโลยี
โชคชะตาพาให้เธอกลับมาพบกับท่านประธานหนุ่ม เจย์เดน อีกครั้ง ในฐานะเด็กฝึกงานที่บริษัทของเขาเอง! เขาไม่รู้เลยว่าหญิงสาวผู้เลอโฉมคนนี้คือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขา
เมื่อความเมาทำให้เธอเสียความบริสุทธิ์ให้กับสามีที่ไม่รู้จักกัน และความใกล้ชิดเริ่มก่อเกิดความหึงหวงและเร้าอารมณ์ สถานะ "เมียลับในนาม" ที่เปลี่ยนไปเป็น "เมียลับในชีวิตจริง" จะจบลงอย่างไร? เขาและเธอจะสานต่อความรัก หรือเลือกเดินตามทางที่ตัวเองเลือก ติดตามบทสรุปของความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากพันธะที่ถูกกำหนด!
บท 1
‘เนย’ เด็กหญิงกำพร้าที่ถูก ‘ธัญสินี’ หรือที่ชาวบ้านเรียก แม่ใหญ่นี เจ้าของไร่ธัญสินี ที่มีเนื้อที่กว่า 1,000 ไร่ รับเลี้ยงเธอมาตั้งแต่อายุ 5 ขวบ
แม่ใหญ่นีแต่งงานอยู่กินกับสามี มีลูกชาย 1 คน ก่อนจะแยกทางกัน โดยที่ลูกชายไปอยู่กับสามีที่อเมริกา
แต่ด้วยเพราะตัวเองเจ็บออด ๆ แอ๊ด ๆ กลัวจะไม่มีใครดูแลเนย ลูกสาวสุดที่รัก แม่ใหญ่นีตัดสินใจสั่งให้ลูกชายคนเดียวกลับมาแต่งงานกับเนยที่ตอนนั้นอายุเพียง 15 ปี เนยด้วยความที่ยังเด็กจึงทำตามที่แม่สั่งทุกอย่าง ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยเห็นหน้าและไม่เคยรู้จัก
ทั้งสองแต่งงานจดทะเบียนสมรสกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งมีคนรู้เห็นและร่วมยินดีด้วยไม่กี่คน แต่ด้วยความที่เนยยังเด็ก เธอทั้งอ้วนและดำ ขี้เหร่เอามาก ๆ ทำให้เจย์เดนไม่ชอบหน้าและหนีกลับอเมริกาหลังงานแต่งงานทันที
แต่แม่ใหญ่นีก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะแค่อยากให้เนยมีคนดูแล ขอเพียงแค่เธอโตพอที่จะดูแลทุกอย่างได้ ถึงตอนนั้นถ้าตัวเองยังไม่ตาย เนยก็จะเป็นอิสระจากเจย์เดน และสามารถแต่งงานมีครอบครัวกับคนที่ตัวเองรักได้ เพราะอย่างไรที่เนยกับเจย์เดนแต่งงานกันก็เป็นแค่ในนาม แต่แม่ใหญ่นีกลัวว่าตัวเองจะเป็นอะไรไปก่อน เลยตกลงกับลูกชายตัวดีไว้อย่างนั้น
ขอแค่เนยอายุครบ 25 ปี ถึงตอนนั้นถ้าทั้งสองคนไม่ได้รักหรืออยู่ด้วยกันไม่ได้ สมบัติจะถูกแบ่งเป็นสองส่วนเท่า ๆ กัน ให้เนยและเจย์เดน ซึ่งเป็นลูกที่เธอรักสุดดวงใจ
แต่เมื่อเวลาเปลี่ยนทุกอย่างมันก็เปลี่ยน เมื่อเด็กสาววัย 15 ที่ทั้งอ้วนและดำในวันนั้น วันนี้เธอกลับเป็นถึงดาวมหาวิทยาลัยชื่อดังในเมืองย่าโม ด้วยวัย 22 ปี ที่แม่ใหญ่นีภูมิใจนักภูมิใจหนาที่เนยเป็นเด็กดีเรียนเก่ง ถึงเธอจะไม่เรียนด้านการเกษตรเพื่อมาดูแลไร่ เพราะเนยสนใจในเทคโนโลยี เธอจึงเลือกที่จะเรียนวิศวะคอมพิวเตอร์ แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหากับการดูแลไร่ เพราะแต่ละปีเนยจะจัดการโปรโมตไร่ลงเว็บไซต์ จนมีนักท่องเที่ยวทั้งไทยและเทศมาเยี่ยมชมไร่เกือบหมื่นคนต่อปี
ส่วนเจย์เดนต้องย้ายกลับมาอยู่เมืองไทย เพราะร่วมลงทุนกับเพื่อนจัดทำบริษัทเกี่ยวกับเทคโนโลยีและกำลังไปได้สวย เลยต้องมานั่งแท่นเป็นผู้บริหารเอง เหมือนโชคชะตากำหนดไว้ เมื่อ พลอย เพื่อนของเนยที่พี่ชายเธอทำงานอยู่ที่บริษัทของเจย์เดน เปิดรับเด็กฝึกงาน ได้เอาชื่อตัวเองและเพื่อน ๆ ในกลุ่ม รวมถึงชื่อเนยที่ยังไม่รู้ตัวว่าเพื่อนแอบเอาชื่อไปสมัคร ให้ติดไปด้วย และทุกคนก็ผ่านด้วยคุณสมบัติที่ทางบริษัทต้องการ
เนยโวยวายต่อว่าพลอยยกใหญ่ แต่สุดท้ายก็ต้องยอมเพื่อนเข้าไปฝึกงานในกรุงเทพฯ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้อยากไปเท่าไหร่ แต่แม่ใหญ่กลับเห็นด้วย เพราะเนยจะได้เปิดโลกหาประสบการณ์ และหลังจากเรียนจบ เธอจะได้ดูแลไร่ต่อจากแม่ใหญ่ที่เตรียมทุกอย่างไว้ให้เธอเรียบร้อย
แม่ใหญ่นี่เองก็พอจะรู้ว่าเจย์เดนกลับมาอยู่ที่ไทย แต่ไม่รู้ว่ามาทำอะไร เพราะไม่ได้สนใจเรื่องส่วนตัวของลูกชาย ถึงเจย์เดนจะโทรหาและมาเยี่ยมแม่ใหญ่บ่อย ๆ แต่ก็ไม่เคยเจอกับเนยสักที...
จุดเริ่มต้นของการแต่งงานครั้งนี้จะจบลงยังไง? เขาและเธอจะสานต่อความรักนี้ไว้ หรือจบความสัมพันธ์แล้วเดินตามทางที่ตัวเองเลือก เพราะอย่างไรต่างคนก็ต่างไม่ได้รัก และเป็นคนแปลกหน้าสำหรับกันและกันมาตั้งแต่แรก
บทล่าสุด
#64 บทที่ 64 Special episode 8
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#63 บทที่ 63 Special episode 7
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#62 บทที่ 62 Special episode 6
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#61 บทที่ 61 Special episode 5
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#60 บทที่ 60 Special episode 4
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#59 บทที่ 59 Special episode 3
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#58 บทที่ 58 Special episode 2
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#57 บทที่ 57 Special episode 1
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#56 บทที่ 56 Special episode
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025#55 บทที่ 55 ครอบครัว END
อัปเดตล่าสุด: 12/1/2025
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













