8 Book(s) Related to Royal Seduction- A Dangerous Love Affair.

Mijn naam is Kevin. Op dertigjarige leeftijd ben ik gezegend met een lieve, mooie en verleidelijke vrouw, bekend om haar prachtige figuur, en een vrolijke familie. Mijn grootste spijt komt voort uit een auto-ongeluk dat resulteerde in nierschade, waardoor ik impotent ben geworden. Ondanks dat ik in de aanwezigheid ben van mijn betoverende en onverzadigbare vrouw, ben ik niet in staat een erectie te krijgen.

Mijn moeder overleed vroeg in mijn leven, en mijn zachtaardige, sterke vader heeft de rol op zich genomen om voor mijn kinderen thuis te zorgen. Het proberen van talloze remedies om mijn normale erectiele functie terug te krijgen, heeft niets opgeleverd. Op een dag, terwijl ik op internet aan het surfen was, stuitte ik op volwassen literatuur over een schoonvader en schoondochter, wat me op onverklaarbare wijze onmiddellijk boeide en opwond.

Liggend naast mijn vredig slapende vrouw, begon ik haar beeld te projecteren op het personage van de schoondochter uit het verhaal, wat me in buitengewone mate opwond. Ik ontdekte zelfs dat het voorstellen van mijn vrouw met mijn vader terwijl ik mezelf bevredigde, bevredigender was dan intiem met haar zijn. Realiserend dat ik per ongeluk de doos van Pandora had geopend, besef ik dat er geen weg terug is van deze nieuwe en oncontroleerbare opwinding...

[Lieve lezers, als jullie van dit boek hielden, lees dan zeker mijn nieuwe aanbevolen boek: Vreemdgaande Echtgenoot, Wraakzuchtige Ik.]

Van onze eerste verliefdheid tot onze trouwgeloften waren George Capulet en ik onafscheidelijk geweest. Maar in ons zevende huwelijksjaar begon hij een affaire met zijn secretaresse.

Op mijn verjaardag nam hij haar mee op vakantie. Op onze trouwdag bracht hij haar naar ons huis en bedreef de liefde met haar in ons bed...

Met een gebroken hart liet ik hem met een list de scheidingspapieren tekenen.

George bleef onverschillig, ervan overtuigd dat ik hem nooit zou verlaten.

Zijn bedrog ging door tot de dag dat de scheiding rond was. Ik gooide de papieren in zijn gezicht: "George Capulet, verdwijn vanaf dit moment uit mijn leven!"

Pas toen vulden zijn ogen zich met paniek terwijl hij me smeekte om te blijven.

Toen zijn telefoontjes later die avond mijn telefoon bombardeerden, was ik het niet die opnam, maar mijn nieuwe vriend Julian.

"Weet je dan niet," grinnikte Julian in de hoorn, "dat een fatsoenlijke ex-vriend zo stil als het graf hoort te zijn?"

George siste door op elkaar geklemde tanden: "Geef haar aan de lijn!"

"Ik ben bang dat dat onmogelijk is."

Julian drukte een zachte kus op mijn slapende lichaam dat zich tegen hem aan had genesteld. "Ze is uitgeput. Ze is net in slaap gevallen."

---Het spel tussen Alpha en zijn Jagerin---
---Wie kan de uiteindelijke winnaar zijn?---
---Wie verliest zijn/haar hart in het spel?---

"Je hebt me nooit verteld waarom je die nummers had," zei Rogan, "Betekenen ze iets speciaals?"
"We krijgen ze toegewezen, maar ik mocht de mijne kiezen," zei ik.
"Oh? Waarom dan 110?" bleef Rogan vragen.
Ik glimlachte een beetje, en Rogan keek me verward aan.
"Het ... het was het nummer van mijn vader," zei ik.
"Ik ... ik wilde hem eren, weet je."
Rogan kneep in mijn hand en ik keek naar hem op en glimlachte.
"Je was een geweldige jager," zei hij. "Maar nu moet je een geweldige Luna zijn."


Haar nummer is 110, haar naam werd zelden gebruikt. Maar ze heeft inderdaad een mooie naam, Serena. Serena verloor haar familie op zeer jonge leeftijd, ze haatte alle weerwolven die haar leven verwoestten. Toen ze werd gestuurd om de machtigste Alpha Rogan te doden, aarzelde Serena geen moment, Alpha Rogan moest gedood worden.

Alpha Rogan ving de meest onverwachte prooi, zijn metgezel, een kleine jagerin. Met haar omgaan was veel moeilijker dan zijn vijanden met bloed te doden. Hij wist dat ze hem haatte en dat hij zelf uit haar buurt moest blijven. Maar hij kon het gewoon niet, hij wilde zijn metgezel zo graag en wilde haar nooit pijn doen.

"Je bent van mij!", schreeuwde hij naar me met een grimas op zijn knappe gezicht.
"Ik was niet van jou toen je me die ochtend afwees", probeerde ik zijn uitdrukking te spiegelen, maar ik faalde jammerlijk. Hij zette een kleine glimlach op zijn gezicht, zijn grimas verdween terwijl hij de afstand tussen ons verkleinde en zijn hand op mijn taille legde, waardoor een rilling over mijn rug liep.
"Je was altijd al van mij, Brea", hij trok me dichter naar zich toe en begroef zijn hoofd in mijn nek, terwijl hij mijn geur opsnoof en mijn persoonlijke ruimte negeerde, "En je zult altijd van mij zijn". Ik voelde zijn tanden over mijn schouderblad schrapen - hij stond op het punt me te markeren en ik had niet de wilskracht om hem te stoppen...
"Mama!", de stem van mijn zoon rukte me uit mijn bedwelmde trance en ik deed snel een stap weg van de man die altijd een vreemde voor me was geweest. Ik pakte mijn jongen in mijn armen en zette hem op mijn heup voordat ik weer naar de man keek. Zijn gezicht stond vol ongeloof terwijl hij heftig met zijn ogen knipperde.
"Is dat...", begon hij,
"Van ons? Ja", ik wilde tegen hem liegen, hem vertellen dat het kind in mijn armen niet van hem was, misschien zou hij dan dezelfde pijn voelen die ik voelde op de dag dat hij me afwees...


Brea Adler, afgewezen door haar partner en haar hele roedel, wordt gedwongen te vertrekken nadat ze het niet langer kon verdragen. Ze komt terecht in een andere roedel met een Alpha, Brennon Kane, die haar als een koningin behandelt en ze worden op slag verliefd.

Wat gebeurt er vijf jaar later wanneer haar partner en voormalige Alpha, Jax Montero, haar nieuwe roedel bezoekt om roedelzaken te bespreken? Wat gebeurt er als hij ontdekt dat ze een kind van hem heeft?

"Waarom? Waarom kies je mij?", vroeg ik hem.
"Omdat elke koning een koningin moet hebben", antwoordde hij simpelweg.
"Maar...", begon ik, nog steeds verward als de pest.
"Betwist mijn autoriteit niet", gromde hij naar me. "Je zult mijn Luna Koningin zijn en dat is definitief", eiste hij voordat hij wegstampte...


Daphne Rosen is een uitgesproken en gekke tweeëntwintigjarige. Ze is in feite een lycan onder de Delta-familie. Alpha Koning Dwayne Edwards heeft een zwak voor haar en maakt haar zijn koningin, wat haar doet afvragen... Waarom zij?

●Mensen zijn uitgestorven.
●Kinderen kunnen vrij veranderen zodra ze kunnen lopen.
●Vrouwen worden openlijk teven genoemd.

Volwassen inhoud

"Emma Grace?"
"Ja."
"Het spijt me om je dit te moeten vertellen, maar hij heeft het niet gehaald," zegt de dokter met een meelevende blik.
"D-dank je," zeg ik met een trillende ademhaling.
Mijn vader was dood, en de man die hem had vermoord stond op dit moment naast me. Natuurlijk kon ik dit aan niemand vertellen, want dan zou ik als medeplichtige worden beschouwd omdat ik wist wat er was gebeurd en niets had gedaan. Ik was achttien en zou gevangenisstraf kunnen krijgen als de waarheid ooit uitkwam.
Niet zo lang geleden probeerde ik mijn laatste jaar van de middelbare school door te komen en deze stad voorgoed te verlaten, maar nu heb ik geen idee wat ik moet doen. Ik was bijna vrij, en nu zou ik geluk hebben als ik nog een dag kon doorkomen zonder dat mijn leven volledig in elkaar stortte.
"Je bent nu en voor altijd bij ons," fluisterde zijn hete adem in mijn oor, waardoor een rilling over mijn rug liep.
Ze hadden me nu stevig in hun greep en mijn leven hing van hen af. Hoe het zover is gekomen, is moeilijk te zeggen, maar hier was ik... een wees... met bloed aan mijn handen... letterlijk.


De enige manier waarop ik het leven dat ik heb geleefd kan beschrijven, is als een hel op aarde.
Elke dag werd elk stukje van mijn ziel weggerukt, niet alleen door mijn vader, maar ook door vier jongens die De Donkere Engelen werden genoemd en hun volgelingen.
Drie jaar lang getreiterd worden is ongeveer alles wat ik kan verdragen, en met niemand aan mijn zijde weet ik wat ik moet doen... ik moet eruit, de enige manier die ik ken. De dood betekent vrede, maar dingen zijn nooit zo eenvoudig, vooral niet wanneer de jongens die me naar de rand hebben gedreven, degenen zijn die uiteindelijk mijn leven redden.
Ze geven me iets waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk zou zijn... wraak, koud geserveerd. Ze hebben een monster gecreëerd en ik ben klaar om de wereld in brand te steken.

Volwassen inhoud! Vermeldingen van drugs, geweld, zelfmoord. Aanbevolen voor 18+. Reverse Harem, van pestkop naar geliefde.

Waarom zou tech-miljardair Artemis Rhodes zoiets posten?!

"Iedereen praat over de hashtag die binnen een paar uur viraal is gegaan. Toch is dit meisje een mysterie dat iedereen wil oplossen. We hebben zelfs foto's van verschillende mensen die het meisje in persoon hebben gezien."

Het scherm van de telefoon is klein, maar ik zie verschillende foto's van mijzelf op het scherm flitsen. Dit kan niet waar zijn!

Weet je die paniekaanval die ik probeerde te onderdrukken? Nou, die komt met wraak terug. Het voelt alsof alle lucht uit me wordt gezogen en mijn borst wordt strak. Mijn zicht vervaagt en ik besef dat ik val net voordat alles zwart wordt.

"Rustig aan, juffrouw Riley, dit is meneer Rhodes, een donor van ons ziekenhuis. Deze vrouw is zijn verloofde. Ik neem het vanaf hier over." zegt de dokter en stapt opzij om de verpleegster eruit te laten.

Ik kijk haar na terwijl ze haastig wegloopt voordat ik me op de dokter concentreer. Hij is een oudere man met wit haar en een vriendelijk gezicht, maar hij geeft me een vreemd gevoel.

Wacht... zei hij net verloofde?

"Sorry, wat zei u?" vraag ik.

"Ik heb een voorstel voor je." zegt de man.

"Een voorstel voor mij? Wat bedoelt u?"

"Een voorstel? Dat betekent-"

Ik zwaai met mijn hand. "Niet dat! Ik ben geen idioot. Ik bedoel welk voorstel?"

"Ik wil dat je met me trouwt." zegt hij met een strak gezicht.

Dus je vraagt je vast af hoe een vrouw die in een verlaten treinwagon woont, eindigt met trouwen met een grote tech-miljardair.

Nou, het is simpel. We liepen recht tegen elkaar aan, keken elkaar in de ogen en de rest is geschiedenis.

Oké, nee, dat is niet precies hoe het gebeurde. Zie je, Artemis Rhodes zit in de problemen. Hij heeft een bruid nodig voor zijn volgende verjaardag... over zes dagen. Dus wat doet hij? Hij spoort me op als een gekke stalker en biedt me een hoop geld om met hem te trouwen.

Gek, toch?

Natuurlijk weiger ik omdat ik enige waardigheid heb, maar wanneer mijn wereld op zijn kop wordt gezet, heb ik geen andere keuze dan te accepteren. Dankzij hem kan ik niet terug naar mijn oude leven, en nu zit ik vast in het zijne.

Ik ben zijn rebellie tegen zijn familie en de doorn in zijn vlees... Zijn woorden, niet de mijne...

We komen uit verschillende werelden en dat betekent dat die werelden uiteindelijk botsen en daarmee slaat de ramp toe, klaar om het hele plan uit elkaar te scheuren. Weet je, gewoon een normale dinsdag.

Dus wat doen twee mensen als alles begint mis te gaan?

Nou, laat me je vertellen...

Nadat Amelia ontwaakt is van de ontmoeting met de lotsbestemmingen, moet ze een manier vinden om haar eigen dood te voorkomen. Pas naarmate de dag vordert, beseft ze dat niets is zoals het was in de visie die ze van haar toekomst zag.

Een innerlijke strijd om als de witte wolf tevoorschijn te komen, leidt haar naar een confrontatie met een bloedbeest, dat erin slaagt haar te verleiden. Dat is totdat ze worden onderbroken door de komst van haar partner.
Niets is zoals het zou moeten zijn en het zal al haar bondgenoten kosten om erachter te komen waarom, en misschien een beetje hulp van een vijand....

De toekomst ligt nooit vast....en soms moet je alle regels breken.

Dit is het vervolg op het boek 'Meer Dan Ik', maar het kan als een op zichzelf staand verhaal worden gelezen.