Rozdział 132 Rozdział Sto trzydzieści drugi

– Ja też, skarbie – szepczę, całując ją w policzek, gdy powoli zapada w sen. Moi bracia zasypiają tuż po Lilly, ale nie ja. Czuwam jeszcze przez dłuższą chwilę, po prostu patrząc, jak śpi.

Jest taka piękna, kiedy śpi. Cieszę się, że będę mógł to robić do końca życia. Trzymać ją w ramionach podczas...