Rozdział 145 Rozdział Sto czterdzieści piąty

Raikin kręci głową z uśmiechem. „Nie przepraszaj, kochanie. Pewnie powinniśmy byli trochę dłużej poczekać, zanim zaczęliśmy skakać”.

Śmieję się. „Ta, chyba tak. Ale wciąż możemy robić coś innego”.

Raikin prowadzi mnie do huśtawek. Staje za jedną z nich i gestem zachęca mnie, żebym usiadła. „Chcesz...