Rozdział 148 Rozdział Sto czterdzieści ósmy

Ryder spogląda na naszą trójkę, przecierając zaspane oczy, po czym pyta chropowatym, sennym głosem:

– Czemu nikt mnie nie dobudził?

Śmieję się cicho pod nosem, podchodząc, by dać mu całusa.

– Mnie też nie obudzili, zeszłam na dół raptem parę minut temu.

Ryder posyła mi uroczy, łobuzerski uśmiech...