Rozdział 32 Rozdział trzydziesty drugi

Przewracam oczami. – Szczery aż do bólu.

Raikin się śmieje. – Nie ma czegoś takiego, skarbie. – Pochyla się i całuje mnie w policzek. – Idź wskocz w jakieś spodnie, mała. Bierzemy się za kolację.

Bierzemy się za kolację? To oni potrafią gotować? Rany, z każdą chwilą u mnie punktują. Są seksowni, z...