Rozdział 92 Rozdział Dziewięćdziesiąt drugi

Czuję, jak na policzki wypełza mi gorący rumieniec. – Mogę jakoś pomóc przy śniadaniu? – pytam, nie mając pojęcia, co innego mogłabym powiedzieć.

Reece wybucha śmiechem. – Jak chcesz, to możesz nakryć do stołu.

Kiwam głową. – Jasne, zaraz to ogarnę.

Chwytam stosik talerzy i trochę sztućców, po cz...