Rozdział 32

Później tej nocy, kiedy Ethan i ja poszliśmy już spać, leżałam w ciemności, a serce biło mi odrobinę za szybko i myśli pędziły jak szalone. Znowu dopadł mnie ten okropny niepokój, jakby coś było nie tak, choć nie umiałam powiedzieć co. Na zewnątrz ani dźwięku, ani ruchu, żadnego ostrzeżenia. Nic nad...