Rozdział 37 Śluba zemsty

Tragiczna, rozdzierająca ironia jego słów uderzyła mnie jak fizyczny cios.

Powiedz mi, jak się nazywa, a przysięgam ci na moje życie, że rozerwę jego świat na strzępy.

Damian stał na skąpanym w blasku księżyca tarasie, kciukiem muskając moją drżącą wargę; jego burzowo-szare oczy płonęły dziką, o...