Rozdział 55 Rozdział pięćdziesiąt pięć

Draevyn wyszedł na środek sali sądowej, a cała teatralność zniknęła z jego głosu. Teraz mówił ciszej – każde słowo spadało z ciężarem wyroku.

– Mam nadzieję, że to wystarczy – powiedział, patrząc nie na Juliana, lecz na Kaelani.

– Mam nadzieję, że to wystarczy, żeby cię przekonać… że zasługujesz ...