Rozdział 42: Nie możesz odejść

Pocałunek był pierwszą rzeczą, jaką Crema sobie przypomniała, kiedy otworzyła oczy.

Przez okno wlewało się światło słoneczne, zmuszając ją do mrużenia oczu. Uniosła rękę, żeby osłonić twarz.

— Dobrze, że już nie śpisz, Luno.

Nieoczekiwany głos sprawił, że usiadła gwałtownie.

— Siostro Gino? — za...