Rozdział 141 142

Wygląda, jakby właśnie ktoś skopał mu tyłek. Wytacza się z cieni, z rozciętej wargi sączy mu się krew. — Trzymaj, kurwa, łapy z dala od mojej kobiety.

— Ona nie jest twoją kobietą. Pogódź się z porażką i idź dalej.

Martin śmieje się i kręci głową, ocierając krwawą ślinę z brody. — To nie moja pora...