Rozdział 164 165

Na stoliku nocnym leży karteczka zapisana równym, męskim pismem. Umnitsa — zostałem wezwany, muszę zająć się pewnymi osobistymi sprawami. Dokończymy nasz interes później.

Czyli może mnie nie dotknął? Niewielka ulga, ale jednak ulga. I tak czuję się obrzydliwie, i to nie tylko wewnętrznie, na poziom...