Rozdział 31 31

– Zamknij się, do chuja, Bam.

Prycha śmiechem, dziękuje kelnerowi za drinka, bierze bardzo długi łyk, po czym opada na oparcie krzesła. – Wiesz, czego nie rozumiem?

– Koncepcji zostawienia faceta samego z własnymi myślami?

– Poza tym. – Jej uśmieszek przechodzi w lekkie zmarszczenie brwi. – Czemu...