Rozdział 56

Punkt widzenia Emilii

Zamarłam.

Drzwi stały otworem, a w ich framudze był on.

Beta Króla.

Mój żołądek opadł jak kamień w wodzie, przerażenie wdarło się we mnie tak gwałtownie, że prawie się zakrztusiłam. Jego oczy—ostre, burzliwe, niezachwiane—wbiły się we mnie, gdzie siedziałam z głową Król...