Złamana Dziewczyna Rozgrywającego
98k Wyświetlenia · W trakcie · Aaron Choba
Każde słowo Damiena sprawia, że czuję, jak się kurczę, czekając na moment, kiedy jego głos stanie się okrutny. Ale nigdy tak się nie dzieje. Jest bezpośredni, tak, ale nie w sposób, którego się obawiałam. Naciska, ale nie za mocno, jakby wiedział, że mogę się złamać. To niepokoi mnie bardziej niż jego ostry uśmiech czy sposób, w jaki wszystkie dziewczyny na kampusie patrzą, gdy przechodzi obok.
Ciągle powtarzam sobie, że jest niebezpieczny, że jego typ mnie zrujnuje, ale moje ciało mnie zdradza. Moje tętno przyspiesza, gdy jego dłoń muska moją. Mój żołądek skręca się, gdy jego uwaga zbyt długo się na mnie skupia. I głęboko w środku, boję się, co się stanie, jeśli przestanę od niego uciekać. Bo po raz pierwszy od lat, część mnie zastanawia się, jakby to było znów zaufać mężczyźnie.
Jego gorący oddech sprawia, że wzdycham. „I chciałabym twojego kutasa.”
„Już?”
„Tak.”
„Ostrożnie, Paulina…” ostrzega Adrian. „Jesteś taka ciasna.” Wsuwając jeden gruby palec we mnie, zamykam oczy, gdy dodaje kolejny. Zaciskam się wokół nich, a on cicho się śmieje. „Mój kutas jest o wiele, wiele większy niż to. Myślisz, że dasz radę?”
Moja odpowiedź to bezdech. „Tak…” Prawda jest taka, że mogę naprawdę umrzeć, jeśli nie poczuję go wewnątrz siebie. Pulsuję z potrzeby. „Pieprz mnie, Adrian.”
Z jego piersi wydobywa się ciemny, niski śmiech.
Jego palce wsuwają się głębiej, znajdując idealne, wrażliwe miejsce. Pracuje tam, jego dotyk jest powolny i fachowy. Niedługo potem moje oddechy stają się krótkie i urywane.
„Ungh…” jęczę. „To jest takie dobre…”
Ciągle powtarzam sobie, że jest niebezpieczny, że jego typ mnie zrujnuje, ale moje ciało mnie zdradza. Moje tętno przyspiesza, gdy jego dłoń muska moją. Mój żołądek skręca się, gdy jego uwaga zbyt długo się na mnie skupia. I głęboko w środku, boję się, co się stanie, jeśli przestanę od niego uciekać. Bo po raz pierwszy od lat, część mnie zastanawia się, jakby to było znów zaufać mężczyźnie.
Jego gorący oddech sprawia, że wzdycham. „I chciałabym twojego kutasa.”
„Już?”
„Tak.”
„Ostrożnie, Paulina…” ostrzega Adrian. „Jesteś taka ciasna.” Wsuwając jeden gruby palec we mnie, zamykam oczy, gdy dodaje kolejny. Zaciskam się wokół nich, a on cicho się śmieje. „Mój kutas jest o wiele, wiele większy niż to. Myślisz, że dasz radę?”
Moja odpowiedź to bezdech. „Tak…” Prawda jest taka, że mogę naprawdę umrzeć, jeśli nie poczuję go wewnątrz siebie. Pulsuję z potrzeby. „Pieprz mnie, Adrian.”
Z jego piersi wydobywa się ciemny, niski śmiech.
Jego palce wsuwają się głębiej, znajdując idealne, wrażliwe miejsce. Pracuje tam, jego dotyk jest powolny i fachowy. Niedługo potem moje oddechy stają się krótkie i urywane.
„Ungh…” jęczę. „To jest takie dobre…”


















































