Super Tagapagbantay

“Alam mo, hindi talaga dapat masyadong guwapo ang tao!” Hindi mapigilan ni Li Xiaochuan ang kanyang pag-angal. Kaninang umaga, paglabas niya ng bahay, nakita niyang nalaglag ang damit na nakasampay sa itaas dahil sa hangin. Nang tingnan niya nang mabuti, isa itong pambabaeng underwear...

“Grabe naman! Ang kapal ng mukha ng babaeng 'yun! Binigyan ko na nga ng effort na ibalik sa kanya, tapos ako pa ang pinalabas na masama! Ni hindi man lang siya tumingin sa salamin! Tipikal na brusko! Kung ako'y idedemanda niya, ang iningatan kong puri ng dalawampung taon, mawawala na lang ng ganun-ganun!” Habang naglalakad papuntang opisina, patuloy ang reklamo ni Li Xiaochuan: “Buti na lang at malinis ang konsensya ko, nabawi ko pa ang danyos sa akin. Hindi lugi, hindi lugi...”

Kakababa lang ni Li Xiaochuan sa Jiangning. Kahapon, natanggap niya ang employment notice mula sa Shengting Group bilang security guard. Alam lang niya na malaki ang kumpanya, pero hindi niya alam na ang pangalan ng Shengting Group ay kilala sa buong Jiangning.

“Hay, kung hindi lang dahil sa matandang 'yun na pinilit akong manatili sa probinsya, matagal na sana akong nag-eenjoy dito sa siyudad! Masaya at masagana, puno ng mga magagandang babae!” Habang tinitingnan ang magagarang gusali at mga naggagandahang babae sa paligid, pakiramdam niya'y hindi sapat ang kanyang mga mata para makita ang lahat... Hindi niya pinansin ang mga mapanghusgang tingin ng mga tao sa paligid, at walang pakundangang nagmasid sa paligid, nagsimula na siyang mangarap ng magandang buhay sa hinaharap!

Matapos magmuni-muni nang kaunti, dumiretso siya sa elevator. Nasa ika-apat na palapag ang security department, napuntahan na niya ito kaninang umaga para sa interview.

May sampung elevator sa gusali, nakita ni Li Xiaochuan na maraming pila sa iba’t ibang elevator, maliban sa isa kung saan nakatayo lamang ang isang babae.

Mula sa gilid, kitang-kita ang kanyang kagandahan, parang isang lotus na napakabanal at elegante. Ang kanyang buhok ay maayos na nakatali, itim at makintab. Ang kanyang katawan ay balingkinitan, may kurba sa harap at likod, lalo na ang kanyang puwitan na napakabuo sa kanyang corporate skirt, na nagpapatingkad sa kanyang mahahabang mga binti na balot ng itim na stockings. Nakakahiya itong titigan nang matagal.

Palakpak na lumapit si Li Xiaochuan.

Ding!

Bumukas ang elevator sa harap ng babae, at may pag-eleganteng hakbang siyang pumasok.

“Sandali lang.” Walang pag-aalinlangan si Li Xiaochuan, mabilis siyang sumunod at pumasok sa elevator bago pa man ito magsara.

Hindi napansin ni Li Xiaochuan ang mga taong nagulat sa kanyang ginawa. Lahat sila'y napalingon, hindi makapaniwala na may isang lalaki na sumunod sa babaeng iyon papasok sa elevator.

Sa loob ng elevator, sa wakas ay nakita ni Li Xiaochuan ang kabuuan ng babae, at nagningning ang kanyang mga mata.

Puting blouse, simple ang disenyo, ngunit nagpapakita ng pagiging propesyonal. Ang kanyang dibdib ay tila gustong sumabog mula sa blouse.

Ang pinaka-nakakaakit ay ang kanyang mukha, maputi at makinis na balat na bahagyang may makeup, nagpapakita ng karangyaan at malamig na aura na tila wala siyang pakialam sa mundo. Ang kanyang nakapusod na buhok ay nagdagdag pa sa kanyang matapang na dating.

“Isang babaeng boss!” Agad naisip ni Li Xiaochuan.

May nagsabi na tatlong uri lang ng tao ang meron sa mundo: lalaki, babae, at babaeng doktor. Ang babaeng doktor at babaeng boss ay magkatulad.

Bahagyang nakapikit si Luo Mengxue habang tinitingnan ang lalaki na may ngiti sa mukha, ngunit ang ngiti nito ay nagbigay ng impresyon ng pagiging bastos, na siyang pinaka-ayaw ni Luo Mengxue.

Ang mas mahalaga pa, hindi niya kilala ang lalaki na ito, at walang sinumang naglakas-loob na pumasok sa VIP elevator na ito, na eksklusibo para sa mga mataas na opisyal ng Shengting Group.

Hindi alam ni Li Xiaochuan ang bagay na ito, kaya't walang pag-aalinlangan siyang pumasok.

“Kumusta.” Magiliw na bati ni Li Xiaochuan.

Tinitigan siya ni Luo Mengxue ng malamig na tanong: “Anong departamento ka?”

“Security department.” Medyo naiinis si Li Xiaochuan sa kanyang tingin, pero hindi nawala ang kanyang ngiti.

“Ang kapal ng mukha ng security department ngayon, ha?” malamig na sabi ni Luo Mengxue.

Bahagyang tumaas ang kilay ni Li Xiaochuan. Gusto niya sanang makipagkaibigan sa kanyang mga magiging kasamahan, kaya siya nagpakilala, pero hindi siya tinantanan ng babaeng ito.

“Anong departamento ka naman?” tanong ni Li Xiaochuan na may ngiti pa rin.

“Walang galang!” galit na sabi ni Luo Mengxue. Wala pang naglakas-loob na magtanong sa kanya nang ganito.

“Walang galang ka rin!” Lalong lumawak ang ngiti ni Li Xiaochuan. Kung alam lang ng mga hayop na napatay niya, kapag dumami ang kanyang ngiti, dapat na silang mag-ingat, dahil iyon ang senyales na siya'y nagagalit na.